Om maar met de deur in huis te vallen; we hebben ons ticket omgeboekt! Aangezien JW alle hoop gevestigd heeft op onze oranje leeuwen vliegen wij dankzij hem een dag eerder naar huis om daar de WK finale te zien! Zondag 11 juli 8.40 uur zullen wij weer voet zetten op Nederlandse bodem! Nu maar duimen en fingers crossed dat we de finale gaan halen en we geen vertraging hebben op de terug weg (en anders betaalt JW mijn omboekingskosten ;))!

Magnetic Island stond op de planning! (De naam heeft onze held Captain Cook bedacht nadat zijn kompas op hol sloeg toen hij langs het eiland vaarde) Om 9 uur met het bootje om 40 minuten later weer voet aan wal te zetten. Het weer is weer wat beter geworden, hoezee! Vervolgens het streekbusje gepakt om the Forts walk te doen. Blijkbaar was dit in WOII een grote uitkijkpost van het Australische leger en stonden er dus nog veel restanten van kleine gebouwtjes. Niet dat wij hiervoor kwamen, wij kwamen natuurlijk om de wilde koala’s te spotten! En na een uur lopen, zoeken en turen waren deze grijze buidelbeesten dan ook gespot! 2 stuks zaten er in een boom recht voor de neus van JW die te druk was om foto’s van de zee te maken. (zucht) Na een flinke serie foto’s (JW ging helemaal los) weer terug gelopen en de bus naar Horseshoe gepakt om daar nog wat aan het stand te liggen. Jammer dat toen de wolkjes weer voor de zon gingen, maar dat mocht de pret niet drukken.

Eenmaal terug op het vasteland hebben we een camping geboekt en zijn we redelijk snel doorgereden naar het Dairy’s Farmers Stadium, vanavond moesten the Cowboys (Townsville) tegen the Sharks (Sydney) rugbyen ! Ondanks dat wij ondertussen die-heart Bronco hooligans zijn waren we vandaag eventjes voor Townsville. Dat bleek nergens voor nodig te zijn want ze verloren in de verlenging met 20-19 L. Het heeft eventjes geduurd maar ondertussen zijn ons ook alle spelregels duidelijk. Mede dankzij een (lallende) Cowboy Fan die alleen met zijn dochtertje van 9 naar de wedstrijd mocht van zijn vrouw omdat ze hem anders niet vertrouwde, haha! ;)

De volgende dag hebben we eigenlijk vooral kilometer gemaakt want The Whitsundays stonden op de planning! J Tegen het begin van de middag zijn we vervolgens aangekomen in Arlie Beach, een klein toeristisch dorpje tegen de groene bergen en het blauwe water aan. Hier vooral de dingen geregeld die nodig waren voor de zeiltrip en voor de rest wat aan de Lagoon gelegen. Oja! Wat ik natuurlijk niet moet vergeten is dat ik JW’tje even flink heb ingemaakt met midgetgolf! Zo werd al zijn grootspraak in één keer de grond ingestampt, fijn! J

Maandag was het dan zover en na nog wat te hebben gerelaxt bij de lagoon (wat moet een mens anders tussen 10 en 13 uur doen?) zijn we de boot opgegaan. Ons huis voor de komende twee dagen was the Broomstick, een wedstrijdzeilboot van 23 meter met één mast. Daarnaast hadden we onze persoonlijke butlers; Rob, James en Pat, de crew die stuk voor stuk zo gek als een deur waren! J Omdat het Pat zijn laatste tocht zou zijn (het is eigenlijk ook maar een simpele toerist maar wist voor 3 maanden een baantje op the whitsundays te bemachtigen als Deckhand, vervelend..) werd hij flink in de zeik gezet door zijn collega’s. Dit zorgde vooral voor hilarisch momenten tijdens deze twee dagen; hete mosterd op z’n broodje, zijn slaapzak die boven in de mast hing, broodkruimels in z’n slaapzak, motorbootje onklaar gemaakt, ‘dickhead’ op z’n voorhoofd geschreven toen hij sliep, etc. etc.. We waren in het totaal met zo’n 25 man op de boot, lekker krap en gezellig dus! ;) De eerste dag zijn we naar een klein eilandje gevaren waar we de zonsondergang konden bekijken, hier hebben we ook nog even gezwaaid naar Daan en Birgit die langs kwamen varen met hun ‘schip’! Daarna zijn we vervolgens naar onze slaapplek voor de eerste nacht toe gegaan. Vele weten wat voor een goede slaper ik ben; ik heb de eerste nacht denk ik 3 uur geslapen mede dankzij het vele geklots (het waaide hard) en gesnurk van verschillende personen om mij heen…De volgende dag een beetje brak en vroeg (6.30u startte de beste man de motor) wakker geworden, gelukkig werden we allemaal snel wakker toe we het koude water werden ingegooid om te gaan snorkelen. De zon was nog niet boven de bergen uit en de stingersuits waren niet al te dik dus we moesten flink in beweging blijven om het een beetje warm te houden. Dat lukte aardig want er was genoeg te zien, erg veel vissen en koraal, wauw!!!! Jammer was dat op deze spot er veel dood koraal was maar dat werd later gelukkig goedgemaakt. Met een noodle (zo’n cilinder van schuim, die ze ook met aerobics gebruiken ;)) hebben we een beetje rond gesnorkeld, op zoek naar Nemo en zijn vriendjes. Nemo hebben we helaas niet gezien maar zijn vriendjes in grote getale! Helemaal nadat Pat de vissen ging voeren met wat broodkruimels, super tof om te zien!  Bibberend en half onderkoeld bij de boot terug gekomen, maar het was het waard! Toen wij zijn gaan snorkelen hebben Tom en Mijke trouwens hun eerste (intro)duik gemaakt! Na wat uurtjes zeilen zijn we aangekomen bij Whitsunday Island en Whitehaven beach. Zoals de  naam al voorspeld; wit was het zéker! Het bestaat voor 99% uit Silicia, hierdoor is het zand dus erg geliefd door bijvoorbeeld de NASA die het zand gebruikt hebben voor de welbekende Hubble telescoop. Nu is het allemaal beschermt gebied en mag er geen korreltje zand meer van het eiland af. Het voelt dan ook echt alsof je op sneeuw loopt en de kleur doet bijna pijn aan je ogen. Lastig te beschrijven allemaal, ik verwijs jullie door naar de foto’s, die spreken voor zich! ;) Hier hebben we een paar uurtjes rondgedoold en in onze stingersuits opzoek gegaan naar o.a. Steve Irwin’s vriendjes; stingrays! Die zaten er genoeg! J Daarna nog wat gefrisbeed (en heel hard op mijn bek gegaan doordat ik een kuil niet zag, haha) en afscheid genomen van het mooiste strand wat we ooit gezien hebben.

Die middag liet Rob, de schipper, ook nog even een leuk ‘trucje’ zien. We moesten allemaal naar de linker kant van de boot en goed opletten. Nadat hij vervolgens 5 minuten aan het fluiten en zwaaien was wisten we waarom; een white crested sea eagle kwam even buurten om het brood wat Rob in het water had gegooid er uit te vissen, echt gaaf om zo’n beest van dichtbij te zien!

Aan het einde van de middag stond er een snack voor ons klaar op het dek: nacho’s! Daarna is iedereen een beetje gaan opfrissen en douchen (hadden wij geen zin in, aangezien je douchet in het toilet en je ook je haren niet mocht wassen). ’s Avonds heeft Pat de BBQ aangedaan, waarna we een heerlijke steak, flink gekruide aardappeltjes en groente op ons bordje konden scheppen. Over het eten mogen we echt niet klagen, ontbijt, lunch en avondeten is prima verzorgd, ze maken in het kleine kombuisje heerlijke maaltijden klaar en het is méér dan voldoende, zelfs voor JW! Na het eten hebben we met een paar NL’ers en Finse kaartspelletjes gedaan. Gems (Games) schijnt internationaal bekend te zijn, dus er werd fanatiek geruild met kaarten en de seintjes naar medespelers vlogen over tafel! Vlak voordat we ons bed in wilden duiken werden we nog verblijd met een bezoekje van een Ierse medepassagier. Een voorbeeldige Brit, aangezien hij om 10u ’s ochtends was begonnen met bier drinken en tegen deze tijd ladderzat over de boot heen wankelde. Hij probeerde dubbele tong en grijpgrage handjes gesprekken met ons aan te knopen, maar we zaten duidelijk niet op hetzelfde (alcohol)niveau, ons bier was namelijk op een wonderbaarlijke manier verdwenen, ra ra… ;) We zijn dus snel ons bed in gedoken, waarna de Ier het een aardig idee vond zijn vriendin een rondleiding van een kwartiertje te geven op het minuscule toiletje. Als klap op de vuurpeil doken de 2 hun bed in waarna de jongeman direct in slaap viel en een symfonie van scheten begon te laten. Geen goed begin van de nachtrust die bovendien de volgende ochtend om een uur of 6 weer verstoord werd door het starten van de motor van de boot. Na het ontbijt en een korte snorkelstop zijn we doorgevaren naar de haven van Airlie Beach. Vlak voordat we de haven in voeren vond Pat het nog leuk om als ‘afscheid’ van de boot af te springen en luidkeels ‘man overboard’ te roepen. Helaas kon de blonde hunk zichzelf redden door zich aan de motorboot vast te grijpen en hoefde Maaike en Mijke hun rode baywatch bikini niet aan te trekken!

Nadat we aangemeerd zijn in de haven hebben we snel onze spullen gepakt, hebben ons campertje opgehaald en zijn met Tom een Mijke naar de camping gereden. Dezelfde BIG4 camping met minigolf baan, dus nadat we een heerlijke warme douche genomen hebben en minimaal 2x onze haren gewassen hadden met anti-klit shampoo zijn we clubs en balletjes gaan halen bij de receptie. Deze keer was Mijke op dreef, met 2 hole-in-ones was ze door JW niet meer in te halen, waardoor hij 2^e werd met 1 puntje achterstand op de terechte winnaar. Daarna zijn we bij het zwembad gaan liggen met een tijdschrift, even uitrusten van een paar intensieve dagen op de Whitsundays! ’s Avonds was er een tafel voor ons gereserveerd bij Beaches, één van de bars in het stadje. Alle passagiers en de crew waren er om een hapje te eten en een biertje te drinken. Er werd live muziek gespeeld en de voetjes gingen al snel van de vloer, al met al een mooie afsluiting van een paar briljante dagen op de Whitsundays!

Ondertussen zijn we al weer bijna in Brissie en zijn we net terug gekomen van Fraser Island. Maar omdat we vannacht akelig vroeg op moeten (lees; 4 uur) om onze Oranje helden aan te moedigen zullen we de rest van onze avonturen in een volgende blog zetten.

Tot snel! Maaike & JW